فیزیوتراپی به اسم تلاش و پشتکار

وقتی خیلی بچه بودم پدرم میگفت تو قنوت نمازات به زبون فارسی بگو خدایا توفیق خدمت به خلقت بهم بده

این دعا از بچگی ضمیمه همه قنوت هام شد

الان که خدا جون رفته و قوتم دوباره به لطف و کرم اقا امام حسین بهم برگردونده باهمه وجودم تلاش میکنم که باعث افتخار پدرم و مادرم و خانوادم باشم

تلاشم میکنم که برای هر ادمی که به اسم بیمار پیشم میاد کم نزارم

تلاشم میکنم وقتی شب میخوام بخوابم با وجدان اسوده باشم

دکتر سمیعی میگفت ادم خوشبخت کسیه که موقع خواب با وجدان راحت سر به بالین بگذاره

میگفت وقتی 11 سالش بوده عاشق جراح مغز اعصاب میشه

یادم میاد وقتی 6سالم بود و خواهر برادرام که مدرسه میرفتن و من تنها میشدم تو حیاط خونه با مورچه ها بازی میکردم

برگه های نعنناع که مامانم کاشته بودن به عنوان تخت خواب استفاده میکردم و میزدم پاشونو میشکوندم و بعد مثلا مریضمن و میزاشتم تو این برگه های نعناع

یاد گرفته بودم مورچه ها قند دوست دارن و به مریضا قند ریز شده میدادم

بعد وقتی برای نهار میرفتم و بعد که برمیگشتم همه حبه قند برده بودن و بیمارستان کذایی من خالی از مریض میشد

این رویای هرشب من بود

زمون کنکورم وقتی خیلی حالم گرفته میشد یه روپوش سفید داشتم اونو میپوشیدم و انرژی میگرفتم

بقول چینی ها وقتی خسته شدی بدو!

اجازه نمیدم شکست های عاطفی و دلتنگی هام منو از زندگی که همیشه ارزوشو داشتم دور کنند

من زندگیمو دست اقاامام حسین سپردم

خودشون بهم کرم میکنند هرانچه که برام صلاح و خوشبختیه

از همین امروز استارت میزنم و محکم ادامه میدم

شاید هنوز بی نام و نشان مثل لینک وبلاگم ادامه بدم اما مرا همین بس که وجدان اسوده داشته باشم

دعام کنید

در پناه حق

باکس گل...