لبخند پدرم

گاهی وقتها که بی حال میشم

خسته میسم

از نبودنش

از نبوودن بودنهاش

یاد این.می افتم که من چه روزهای سختی تجربه کردم

چه روزهای سختی که این روزام کنارشون بهشته

اصن نمیتونم درک کنم باهمه حجم دلتنگی های تازه ازدست دادن پدرم چجور درس میخوندم

چجور امیدوار بودم

چجکر زندگی قشنگ میدیدم

قراربوده که من اینجا باشم

هنوز نمیدونم چرا مسیرم سمت پزشکی افتاد

سال سوم.دبیرستان ریاضی فیزیک بودم

عاشق حساب و ستاره.

هنورم به اسمون نگاه میکنم یاد اون روزام می افتم

میخوام برای بچه های استثنایی کارکنم

قشر مظلوم و فقیر جامعه مون

قشر پاک و خوش قلبمون

تصمیم قطعیم بعد ازازدواج کارنکردن و یا جزئی کارکردنه

این روزا بخاطر فشار کار و مطب خونه ام و مشعول درس

نمیدونم پدرم هنوز بهم فکر میکنه

هنوز منو دوست داره

وقتی بزرگتر میشین چیزای زیادی بدست میارین

اما خانواده و پدر مادر ادم همه چیزن

دنیا دنیا اسایش جای لبخندشون نمیگیره

مراقب بزرگترین نعمتاتون باشین

باکس گل...