25اذرماه

یکی از پر دردترین روزهام بود

همه امروز جنگیدم علارغم دردی که داشتم درس بخونم و خوندم

باوجود تموم دلتنگی هام

دلم گرفته بود خیلی

تغییر هورمونها هم بود

ولی همه ابنا به نفس کشیدن مادرم می ارزه

فک کن

وسط شب

تو ی شهر غریب

تو بیمارستانی که بوی نا میده

وسط عادت ماهیانه و دلدرد و افسردگی هاش

ی عالمه مریض بدحال

یه عالمه فحش

کلی وقت خونواده اتو ندیده باشی

دیگه چیزی از لطافت زنونه میمونه؟

دیگه چیزی از ظرافت زنانه میمونه؟

اینا تصویر دوری نیست

تصویر یک دختر 23 24 ساله ماست!که یک عمر باید جواب انتخاب 18سالگیش بده که پزشکی انتخاب کرد

تاحالا به ایناش فکر کرده بودین

نکنیم اینجوری بابچه هامون

من که خودم هزاربار شاکرم که پزشکی نمیخونم

هزاربارشاکرم شیفت شب ندارم

هزاربارذشاکرم کنار خانوادم

و هزاران شکر که تونستم به همه حال بد امروزم مسلط بشم

امروز کلی قوی تر شدم

حسرت نداشته هامون نخوریم

گاهی مصلحتش و حکمتش بعدها مشخص میشه برامون

دلتنگ مخاطبای وبلاگمم

کجایین

باکس گل...